کرونا وقتی آمد خیلی ها ترسیدند. و ترس هم داشت. ما بسیاری از عزیزانمان را از دست دادیم. بسیاری از خانواده ها بی سرپرست شدند یا خیمه شان فرو افتاد. بنوبه خودم تسلیت عرض می کنم.ولی کرونا برای "من" برکت بسیار بزرگی بود!!سالهاپیش مرحوم پدرم محمدرضا صوفی که دبیر ادبیات شهرمان املش بود و در سرودن اشعار تبحری خاص داشت (گرچه اشعارش مناسب چاپ نیست و بیشتر خانوادگیست!) نوشته بود : مکن اسماعیل را محتاج (کسی) بجز ذات باریتعالیاین زیباترین دعایی بود که پدرم برایم با تمام نافرمانی هایم کرده بود. فرزند نامطیع ح
برچسب:
نویسنده: آرتین پورحسین
تاريخ: پنجشنبه
26 شهريور
1405 ساعت: 2:45